Vrijdag 20 en zaterdag 21 september 2024 Klein-Dongen – Amersfoort 87 km

Twee zeer mooie wandeldagen met lekker weer, en wat een verrassende afsluiting.....

Donderdagavond is mijn tocht eigenlijk al begonnen.
Normaal gesproken is dit mijn kaartavond met mijn vrienden maar deze keer had ik me afgemeld omdat ik vrijdagmorgen vroeg  te voet wilde vertrekken richting Amersfoort.

Voor vrijdagmorgen had ik mijn wekker op 4:00 uur gezet maar daar kon ik blijkbaar niet op wachten. Iets voor 4:00 uur was ik al wakker en toen ben ik maar meteen opgestaan.
Mijn spullen had ik allemaal al klaargelegd dus aankleden, even een bakje koffie drinken en alles nog eens checken zodat ik echt alles wel bij zou hebben.
Iets over half vijf ben ik vertrokken. Het is op dat tijdstip nog aardig donker maar door de bijna volle maan liep ik toch niet helemaal in het donker. In mijn voorbereiding had ik me gericht op het pontje bij Dussen. Ik dacht dat ik ergens gelezen had dat het pontje vanaf 7:00 uur zou varen en daar zou ik dan graag ook op dat tijdstip willen zijn. Achteraf bleek dat het pontje in de zomer al een uur eerder vaart. Dat kwam voor mij mooi uit want ik kwam daar om kwart voor zeven aan en kon meteen mee. Leuk om te ervaren dat het pontje dan alleen voor mij die oversteek maakt.
Het werd vanaf die tijd van lieverlee licht en doordat ik daar meest door een polderlandschap liep kon ik genieten van de zeer mooie zonsopkomst. Ik denk dat het door de luchtvochtigheid op de hogere luchtlagen komt dat er helemaal geen vliegtuigstrepen in de lucht zichtbaar waren. Dat zie je volgens mij nog zelden. Ik moest op zo’n moment terug denken aan de Coronatijd toen de vliegtuigen ook een hele tijd aan de grond stonden, er waren toen ook nauwelijks strepen in de lucht.
Rond zonsopkomst naderde ik het dorpje Babyloniënbroek waar meervoudig Nederlands, wereld en olympisch kampioene wielrennen Marianne Vos vandaan komt. Mooi dat ze daar op een rotonde een kunstwerk voor gemaakt hebben.
Van Babyloniënbroek ging de route richting de Wilhelminasluis bij Andel. Het waren lange rechte geasfalteerde polderwegen. Eenmaal over de Wilhelminasluis, die in de afgedamde maas dienst doet, stond ik er van te kijken dat ik Gelderland binnen liep. Bij Gelderland denk ik aan de Achterhoek maar deze grootste provincie van Nederland bestrijkt ook nog zowat heelhet Land van Maas en Waal. Daar ging de route over de verschillende dijken richting Brakel waar ik het pontje naar Herwijnen had willen nemen. Maar met de nadruk op HAD!! Net die ene keer dat ik daar het pontje wil nemen om aan de overkant van de Waal te komen blijkt het pontje niet te varen. Aan de kant van Herwijnen waren ze de toegang tot het pontje opnieuw aan het asfalteren. Hier was op de website geen informatie over te vinden. En daar sta je dan na 30 km wandelen. Ik heb nog even met Henriëtte gebeld of zij of iemand me even op kon halen en dan bij Herwijnen weer af kon zetten maar dat kwam daar ook niet goed uit. Omlopen via Zaltbommel was ook nog een optie geweest maar dat zou dan nog eens 15 km extra worden. Dat werd hem dus ook niet. Dan toch maar een taxi gebeld om me aan de andere kant af te laten zetten. En toen ik daar na ruim een uur aan de andere kant van de Waal uitstapte voelde ik me werkelijk wel afgezet maar dan door die taxichauffeur. Volgens mij had ie met over Zaltbommel rijden de kortste route gehad maar chauffeurtje reed over Gorinchem. Pffff…. Gauw afrekenen en weer lekker aan de wandel. Al bij al wel ruim een uur verlet.
Na deze strubbeling kwam ik wel in een mooier gebied waar ook nog regelmatig oude onderdelen van de ‘Nieuwe Hollandse Waterlinie’ zichtbaar waren. Dat was voor die tijd toch ook wel een zeer bijzondere manier om je land te verdedigen. Ik heb zelf te weinig tijd genomen om me er nog eens in te verdiepen maar indrukwekkend is het toch wel.
Aan het einde van de middag kwam ik in Culemborg waar ik het pontje over de Lek moest nemen om aan de ander kant te komen. Deze was gelukkig wel in de vaart. Vanaf dat pontje was het nog een half uurtje wandelen om bij ons slaapadres B&B Boerderij De Zalm in Schalkwijk aan te komen. Ik zeg “ons” want Henriëtte zou daar naar toe komen om me een lekker biertje te bezorgen zodat ik mijn PMetje voor die dag in kon vullen. Henriëtte had een beetje vertraging dus heb ik aan Astrid van de B&B om een biertje gevraagd. Tja en als je dan dorst hebt dan krijg je alles weg he. Even later kwam Henriëtte met een heerlijke blonde La Trappe en dan is alles weer goed. Nadat ik even lekker opgefrist was zijn we in Schalkwijk gaan eten bij Restaurant Jonkheer De Ram. We hebben er heerlijk gegeten met ook nog een paar (na later bleek iets te veel) biertjes.
Nadat we terug kwamen bij onze B&B heb ik jullie mijn vorige verhaaltje nog gestuurd en zijn we op tijd gaan slapen want zaterdag stond de wekker op kwart voor zes. Na het ontbijtje (wat Astrid die avond ervoor al had klaar gezet) zijn we om half zeven weer vertrokken. Henriëtte richting thuis en ik richting Amersfoort.
Net als vrijdagmorgen was het weer zo’n mooie heldere ochtend en was ook nu de zonsopkomst weer zeer mooi. Het landschap werd doordat het bosrijker werd steeds mooier. Net voorbij Driebergen kwam ik in Nationaal park de Utrechtse Heuvelrug. Het gebied is afgelopen zomer verschillende keren in het nieuws geweest i.v.m. de wolf die daar soms voor problemen zorgde. Onderweg zag ik soms een bordje staan waarin werd aangegeven dat dit een wolvenleefgebied is. Verder niets van waargenomen hoor. Richting Amersfoort ben ik nog even langs de pyramide van Austerlitz gewandeld. Hier had ik graag nog even naar boven willen klimmen maar het monument zou pas om twaalf uur open gaan en ik was daar al om iets over elf.  Dan toch maar door richting Amersfoort. Na de lange tocht van vrijdag en de biertjes van die avond liep het deze dag toch best wel zwaar. Vooral de laatst 5 km waren zwaar (laatste loodjes). Ongeveer 4,5 km over een ongelijk voetpad langs een vrij drukke weg. Op zo’n moment denk ik ook weer terug aan mijn Camino van vorig jaar. Toen hadden we ook van die ‘etappes’ dat we het ons minder makkelijk afging. We confronteerden ons eigen dan met de vraag: ‘komt dat eindpunt naar ons of zullen we dat laatste stukje ook zelf moeten wandelen?’. Op die momenten weet ik dat ik op weg ben naar iets moois.
En dan rond de klok van twee uur hoor ik de muziek van………… het lijkt wel een festival. Ik loop nog even door en kom eindelijk terecht op het ‘festivalterrein’ van de Herinneringsrit van Azheimer Nederland. Een DJ (zo’n gast die muziek draait) deed goed zijn best met leuke populaire muziek. Rustig ga ik op zoek naar bekende mensen van mij want die zouden er toch wel kunnen zijn. En dan duurt het niet lang en ik zie ons Ank, Adrie, Henryc, Anne, Jacob, Jules (allemaal familie) en nog een aantal bikkels die al tachtig van de honderdtwintig gefietst hebben. Zij waren nog lekker van hun korte pauze aan het genieten. Er waren die dag drie verschillende categorieën, 40, 80, 120km fietsen of 15 km wandelen. Vrij kort nadat ik het team van de 120 km gevonden had kwamen ook de wandelaars Daniëlle, Marjo, Jill, Tanja (allemaal familie, een deel Goos en een deel Van den Hoek) en Sam het terrein op wandelen. Even later begonnen de 120 km fietsers nog even aan hun laatste ‘lus’ van 40 km. Met het tempo wat ze de vorige 80 km gefietst hadden zouden ze wel rond vier uur die middag binnen kunnen zijn. Ondertussen was het wachten op de ander groepen. Ik zou die middag rond vier uur opgehaald worden door onze Bart. Na een tip heb ik hem nog snel even gebeld en gevraagd of hij ons Pa (Opa) ook even op wilde halen. De precieze samenstelling van de teams heb ik niet meer meegekregen maar de verschillende afstanden kwamen in verloop van de middag binnen. En toen Bart met Opa in rolstoel het terrein op kwam was dat weer een complete verassing voor eigenlijk alle mensen van team ‘Vuist tegen vergeten’.
En dan, wat hebben we met heel deze activiteit bereikt naast de saamhorigheid en het fijne actieve bezig zijn???
Tot nu toe heeft de actie ‘Een vuist tegen vergeten’ € 11,481,- gedoneerd gekregen en ik met mijn wandeling van Klein-Dongen naar Amersfoort € 1.114,- !!
Het was weer een fijn om me(ons) op deze manier in te zetten voor dit goede doel.
Steunen kan nog steeds via onderstaande link:

https://www.inactievooralzheimer.nl/fundraisers/alfons-van-den-hoek-2023?utm_campaign=alzheimer-nederland&utm_content=new_donation_owner&utm_medium=email-auto&utm_source=kentaa

https://www.relive.cc/view/vZqNEpX5eG6